NNP AND HNY 2010

หลังจากนัดกันอย่างวุ่นวาย หลายร้อยคน (เว่อแสด) สุดท้ายก็ไปกันแต่ NNP ฮ่าๆ

ก็ดีเหมือนกัน แค่ 6 คนก็ปวดหัวพอแล้ว 55555555555

ย่างหมูไปก็คิดถึง ก๊อตซิล่า หนูหนึ่ง หนุมาร น้องอ๋อ...อดกินเลย เสียใจด้วยนะพวกเมิง

อืมมม นัดกันบ่าย แต่ก็นะตามเคย เลทเป็นกิจวัตร

ก็ไปโคเรียลทาวน์กันที่สุขุมวิท 12 ลง BTS สถานี อโศก

กินร้าน Doorae ก็โอเคนะ ปลากะข้าวอร่อยๆ แต่รู้สึกว่าตอนไปกินกะแม่กะป้า อร่อยกว่าว่ะ

อาหารก็แพงอยู่ สรุปเสียไป 365 บาท มั้ง (ช่ายป่าววะ??)

กินเสร็จ เห็นบิลแล้วเสียใจ ฮ่าๆ จิ๊บบอกไม่อิ่ม แต่ถ้ารอมันอิ่ม กุอาจเสียชีวิตได้

กินเสร็จนั่งรถเมล์ไปเซ็นทรัลเวิลด์ เจอเอ้ะ ถ่ายรูปๆๆๆๆๆๆๆๆ และกลับบ้าน



แป้ง แน๊ต หมี จิ๊บ ไข่ต้ม ทองกร



หมวกระฆังทำให้เห็นถึงนิสัยคนไทย  ดึงกานจนหลุด 55




 ต้นคริสสะมาด



ทองกร กะ จิ๊บนัดกันเก๊กหน้าป่าววะ




งานขายของขวัญ แต่ไม่มีตังค์ซื้อหรอกนะ



 ไข่ต้มถ่ายแต่ตอนหลุดๆปะเนี่ย



อยากแบกโซฟากลับมานอนบ้านจัง



กระจกนี่ดูหลอนๆอยู่นะ



จิ๊บหลอนเกิน



พวกเมิงถ่ายกะ OPPA แต่กุเนี่ยเป็นคนโดนยามด่า ก็เห็นแล้วนะว่าเค้ามองและเดินมา

มาก็มาดิ กูถ่ายรัวเป็นสิบ จนเสร็จแล้ว 55555555 (ฉล๊าดฉลาดกู )



แต่แอบไม่ไหวนิดนึงนะ เราก็ชินอยู่กับการเลทของเพื่อนๆ(และของตัวเองด้วย)

แต่บางทีก็รู้สึกว่ามากเกินไปว่ะ แบบบ่อยๆเข้า มันทำให้ยิ่งนอย

มันเหมือนกับไม่แคร์ เพราะอารมณ์เหมือนกูขี้เกียจไปรอ เมิงก็รอไปละกัน อะไรแนวนี้

อาจจะมองโลกในแง่ร้ายเกินไป แต่มันรู้สึกจริงๆ

แต่ประเด็นที่ทำให้เซ็งเป็นเพราะจองร้านอาหารไว้แล้วเลทนี่ดิ

มันไร้ความรับผิดชอบเกินไป บางคนบอกว่าแล้วไง เราเป็นลูกค้า ร้านเค้าว่าอะไรไม่ได้หรอก

แต่เราก็คิดอีกแง่ ว่าถ้าคิดแบบนั้นมันโคดเห็นแก่ตัว

คนเรามันต้องรู้จักเอาใจเอามาใส่ใจเราบ้าง

เขาจะเดือดร้อนไหม เขาจะรู้สึกอย่างไร ต้องคิดกันบ้าง

แม่งไปเที่ยวกะเพื่อนทั้งที ไม่อยากจะหงุดหงิดเลยว่ะ แต่สุดท้าย

กูก็เป็นกู ที่อารมณ์เสียได้ตลอดเวลา gomen~

ยังไงก็ตามกูก็ดีใจที่วันนี้ได้เจอพวกเมิง

ปิดท้ายด้วยรูปนี้ละกัน กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก



 HAPPY NEWYEAR 2010 ค๊าบบบบบบบ


P.S. ไม่อยากเปิดเทอมมมมมมมมมมมมมมมมมม

คะแนนJP ออกแล้วอ่า 108 / 135 เหมือนจะดีนะ แต่ไม่ว่ะ

 เหนื่อยกับสิ่งที่เป็นอยู่

เหนื่อยกับสิ่งที่เป็นไป

และเหนื่อยกับสิ่งที่จะต้องเป็น


------------------------------------------------------------------

 HAPPY BIRTHDAY

ขยันเกิดกันจัง,,,,เหนื่อยใจ และเหนื่อยเงิน


3 : MINT [ก๊าาา...]

5 : BEST [OISHI..แบ้ว!!]

8 : ZIP [กาแฟและดาร์กช็อคโกแล็ต]

9 : PAM [มิกกี้และสีชมพู]

16 : PUNN [MY BROTHER]


------------------------------------------------------------------

อยากกิน        

       อยากทำ

อยากดู          

------------------------------------------------------------------





สภาวะปัจจุบัน : รอมิกกี้ทำบรรณานุกรม 55

ชีวิตคนเรา ในบางครั้งก็อาจจะขาดไปบ้าง

 ในบางครั้งก็อาจจะเกินไปบ้าง

หรือขาดๆเกินๆไปอย่างพร้อมๆกัน

แต่

ถ้าไม่ขาด ให้หว้าเหว่... ถ้าไม่เกิน ให้เหนื่อยล้า...

คงเรียกไม่ได้ว่า "ชีวิต"



-----------------------------------------------------------

ไม่ได้อัพนานมาก T___T (มันชอบอัพไม่ติด)

ตั้งแต่ย้ายมาธรรมศาสตร์ ชีวิตก็เหมือนจะว่าง

แต่ก็เหมือนจะวุ่นวายไปพร้อมๆกัน

บางครั้งก็ไม่รู้ว่าควรจะเดินไปทางไหน

โลกใบใหญ่ๆ

กับทางเดินเป็นแสนล้าน

ก็แค่ลองก้าวออกไป เรื่อยๆๆๆ

 เหนื่อยก็หยุดพัก

หันกลับมามองในอดีตบางครั้ง

แม้จะรู้ว่าไม่มีประโยชน์

เพราะที่สุดแล้วต้องก้าวเดินหน้าต่อไปเท่านั้น

แต่ก็ยังหวนคิดถึงช่วงเวลาเก่าๆอยู่ดี

บางทีมันไม่ได้ไร้ค่าเสมอไป

เพราะประสบการณ์ก็คอยสอนและตักเตือน

แม้ว่าในหลายครั้งจะหลงลืมไปบ้างก็ตาม

----------------------------------------------------------

LIBERAL ARTS JAPANESE MAJOR

ก็แค่นัดกินข้าวเอก ก็แค่ร้องคาราโอเกะด้วยกัน

ก็แค่เดินไปด้วยกัน ก็แค่ใช้เวลาร่วมกัน

ก็แค่นั้น..แต่เป็นช่วงเวลาที่มีค่า

สงสัยบ้างไหม ?? ว่าโชคชะตาอะไรที่นำพาพวกเรามาเจอกัน :)



บางทีถ้าเอกเราได้ใช้เวลาร่วมกัน สนิทกัน มากกว่านี้ ก็คงจะดี :)



ธรรมศาสตร์และการเมือง

เหมือนว่าทุกคนจะภูมิใจ

แต่แน่ใจหรือ ??

ว่าทำตัวให้สมกับความภาคภูมิใจ

ทำอย่าง ธรรมศาสตร์และการเมือง ??

----------------------------------------------------------

 รู้ดีว่าทุกๆที่ไม่ว่าที่ไหนก็มี "ปัญหา"

หลายครั้งที่คิดว่าอยากจะมองข้ามมันไปเสียเฉยๆ เหมือนหลายๆคน

ทิ้งมันไว้ กองมันไว้ตรงนั้น แค่เดินหนีไป

แต่ก็ไม่เคยจะทำได้

เพราะบางทีปัญหามันก็มีจิตใจ

เพราะบางทีปัญหามันอาจกระทบจิตใจคนอื่นๆ

เพราะบางทีไม่สามารถคิดถึงแค่ตัวเองได้

เพราะบางที....

บางทีสำหรับคนอื่นอาจจะมีข้ออ้างมากมายในการหลบหนีปัญหา

แต่สิ่งที่เราทำได้ ก็เพียงเผชิญหน้าและชนกับปัญหา

เราไม่สามารถจะหนีมันได้ เพราะมันก็เหมือนเงาตามตัว

ที่เกาะกินหัวใจให้รู้สึกผิด รู้สึกกดดัน และกังวลใจ

ก็ไม่ใช่ว่าจะทนอยู่กับทุกๆปัญหา

เพียงแต่ยังไงก็ไม่สามารถละทิ้งมันไปจากใจได้....

----------------------------------------------------------
SUANSILP 4

อยากจะขอบคุณเพื่อนที่ยืนเคียงข้างกันมาตลอด

ทั้งๆที่พวกเราก็รู้จักกันมายังไม่ถึงปี

ทั้งๆที่ต้องเหนื่อยทั้งกาย ทั้งใจ

แต่พวกแกก็ไม่ได้ทิ้งไปไหน

ขอบคุณที่ช่วยกันเผชิญหน้ากับทุกๆอย่าง

 ขอบคุณสำหรับความเป็นเพื่อนที่ใช้ใจแลกใจ

ขอบคุณที่ยังทนอยู่กับเราที่เหวี่ยงอยู่เสมอๆ ขอบคุณว่ะ

  ความจริง

ความจริง ก็คือมนุษย์เราเป็นเพียงดวงวิญญาญดวงหนึ่ง

ที่มาอาศัยอยู่ในร่างกาย ที่แตกต่างกันไปในแต่ละชาติภพ

เป็นดวงวิญญาณที่อาศัยอยู่บนโลกมนุษย์

เพื่อชดใช้กรรมและสร้างบุญบารมี

ร่างกาย ครอบครัว มิตรสหาย สิ่งแวดล้อม ชะตาชีวิต

ต่างก็มาจากบุญและกรรมที่สร้างสะสมเอาไว้ในชาติที่ผ่านๆมา

เราอาจจะมีกรรมไม่ดีส่งผลในหลายๆเรื่อง

แต่เราก็มีกรรมดีที่สะสมเอาไว้ ส่งผลให้ชีวิตเกิดมาไม่ยากลำบาก

เราควรจะดีใจใช่ไหม ??

เขาบอกว่า..มนุษย์ เป็นสัตว์ประเสริฐ

คงเป็นเพราะมนุษย์มีชีวิตที่สะดวกสบาย (เทียบกับสัตว์ทั่วไป)

และการจะเกิดเป็นมนุษย์ได้นั้นต้องมีบุญบารมี

แต่ดูเหมือนว่า

มนุษย์จะทำตัวไม่สมเป็นมนุษย์ อย่างที่ตนภาคภูมิใจที่ได้เกิดเป็นมนุษย์เลย

.........................................

..........................................................................



มนุษย์เกิดขึ้นเพื่อชดใช้กรรมและสร้างบุญบารมี

จนกว่าจะไปสูสุขคติอย่างแท้จริง (นิพพาน)

ดังนั้น..

ทำไมมนุษย์ถึงได้กลับมีแต่ความโลภและความลุ่มหลงเพิ่มมากขึ้น

ทำไมมนุษย์ถึงได้เมามัวอยู่กับ ความรื่นเริง เงินทอง และ แนวคิดที่ผิดๆ

คำตอบอาจจะเป็น กรรมที่มนุษย์แต่ละคนสะสมมาในชาติก่อนๆ

กรรมที่ส่งผลให้ลุ่มหลง มัวเมา คิดว่าเป็นสิ่งที่ดี

...บางทีอาจเป็นที่มาของคำว่า กรรมบังตา

แต่ในอีกทาง กรรมก็อาจผลักดันให้มนุษย์เข้าใจโลกมนุษย์มากขึ้น

และรับรู้ว่าสิ่งใดถูกและสิ่งใดผิด

ความสำเร็จจะเกิดขึ้นไม่ได้ หากไม่มีอุปสรรค..

ฉะนั้น เพื่อนมนุษย์..

เราเกิดมาเพื่อชดใช้กรรม เพื่อตัวเราเอง

และสร้างบุญบารมี เพื่อตัวเราเอง

ไม่ใช่เพื่อการแก่งแย่ง ชิงชัง อิจฉา ริษยา และไม่รู้จักพอ

โลกมนุษย์ กลายเป็นสถานที่...

ที่ๆแก่งแย่งชิงดีชิงเด่น

ที่ๆฝักใฝ่ความเป็นที่ 1

ที่ๆมีแต่ความโหยหา

ที่ๆเต็มไปด้วยหน้ากาก

ที่ๆเต็มไปด้วยการหลอกลวง

ตกลงแล้ว มนุษย์เกิดขึ้นมาเพื่ออะไร ??

ทำไมการชดใช้กรรม ถึงกลายเป็นการสร้างกรรมเพิ่มมากขึ้นไปเรื่อยๆ...

ทำไมมนุษย์ส่วนใหญ่ถึงเห็นตำแหน่ง การงาน เงินทอง หรือ ตัวเลข เป็นสิ่งสำคัญ

ทั้งๆที่สิ่งเหล่านั้น ไม่สามารถวัดค่า "ความเป็นมนุษย์" ได้เลย

.......................

......................................

ตัวอักษรเหล่านี้ อาจทำให้หลายคนรู้สึกแปลกใจ

อาจจะทำให้รู้สึกสงสัย หรือไม่เข้าใจ

ซึ่งนั่นมันก็ขึ้นอยู่กับระดับสติปัญญา

และ กรรม...ว่าบังตาคุณหรือไม่ ???

AKIRA

[ วันนี้มาแปลกปะละ?  55+ ]


การมองโลกตามความเป็นจริงของเรา

โลกเป็นเพียงสถานที่ ที่เต็มไปด้วยความน่ารังเกียจของสิ่งมีชีวิต

 แต่โลกเปิดโอกาสให้สิ่งมีชีวิตพิสูจน์ตัวเองอยู่เสมอ*